مطابق شکل زیر سلونوئیدی با N حلقه را در نظر بگیرید که جریان I را در خود و در جهت پادساعتگرد دارد. اگر جریان بصورت پایا باشد، میدان مغناطیسی عبوری از حلقه ثابت خواهد ماند. در حالتی دیگر فرض کنید که جریان I با زمان تغییر کند. در این شرایط، مطابق با قانون القای فارادی، نیروی محرکه القایی، در خلاف جهت تغییرات جریان الکتریکی است. در حقیقت با فرض اینکه dI/dt > 0 باشد، جریان الکتریکی القایی، ساعتگرد و در حالت dI/dt < 0، جریان القاییِ پادساعتگرد در حلقه بوجود خواهد آمد.
به این خاصیت از حلقه جریان که در آن میدان مغناطیسی القایی، در خلاف جهت تغییرات جریان الکتریکی است، خودالقایی گفته میشود. همچنین نیروی محرکه ناشی از تغییر مذکور، نیروی محرکه خود القایی نامیده میشود و آن را با ϵ L نشان میدهند. تمامی حلقههای حامل جریان این خاصیت را دارند. بهطور ویژه، سلونوئید، جزئی از مدار الکتریکی است که دارای ضریب خودالقایی بزرگی است.
نیروی محرکه بالا را میتوان با استفاده از مفهوم ضریب ثابت خودالقایی، به شکل زیر بدست آورد:
با ترکیب دو رابطه بالا داریم:
از منظر فیزیکی، ضریب القایی L، میزان مقاومت القاگر در مقابل تغییرات جریان الکتریکی القاگر را نشان میدهد. L بزرگتر نشان دهنده تغییرات زمانی کوچکتر جریان الکتریکی است.